Frequentie uitwisselingen deel 4: Voorwerpen

Frequenties kunnen ook in voorwerpen gaan zitten en daar ook weer uit bevrijd/losgelaten worden. In dit artikel beschrijf ik twee typische voorbeelden uit mijn leven waarbij ik dat ervaren heb.

Toen ik een katertje ging ophalen waar ik via marktplaats opslag verliefd op was geworden, toen had ik nog nooit eerder een kater gehad en daar ook weinig verstand van. Ik ben meestal een type die beslissingen maakt op basis van gevoel en verder alles op zich af laat komen, in plaats iemand die van te voren alles gaat uitzoeken en doet wat het meest verstandig is. Ik had er geen goed gevoel bij om hem te laten castreren en dat was de enige reden dat ik dat ook niet heb laten doen. Wat me te wachten zou staan dat zou ik dan wel gaan merken.

Hij kon extreem blij en enthousiast en knuffelig worden en op een gegeven moment was hij mij kopjes aan het geven en met mij aan het knuffelen en dat ging ineens over op iets heel raars, iets wat ik nog niet kende. Hij begon mij te bijten, maar niet op de bekende speelse manier, hij begon heel raar te ademen en voordat ik het besefte was hij tegen mij aan aan het reupen. Ik schrok hier wel van, want ik vond het nogal een rare bedoeling dat ik een geile kater had die dat op mij probeerde uit te leven. 🙂

Daarom heb ik hem dat meteen afgeleerd, door hem iedere keer als hij die neiging kreeg naar de logeerkamer te brengen. Daar lag op het bed een fleece trui van mij en die is hij uiteindelijk gaan gebruiken als reupdoek, zodat ik dat niet hoefde te zijn. Hij liep dan zeer regelmatig met dat ding tussen zijn tanden en poten wild door het huis heen en dan dacht ik ‘wat is dat toch een raar beest’ haha. Soms als ik wakker werd dan lag die trui weer ergens op de gang en dan wist ik dat hij weer bezig was geweest en dan vouwde ik het weer netjes voor hem op en legde ik het op een vaste plek neer.

Nu is mijn/ons katertje weg. Hij is weggelopen naar een krolse poes toe en nog niet teruggekomen. En ook al heb ik nog steeds heel sterk het gevoel dat hij nog wel terug gaat komen, ben ik er best wel kapot van en iedere keer als ik dat reupdoekje zag liggen dan brak mijn hart. Ik voelde dan echt een steek en keek meteen weg. Ik wilde me afsnijden van dat reupdoekje om het gemis en de onzekerheid over of hij nog wel terug komt en hoe het met hem gaat niet te hoeven voelen.

Op een dag besloot ik het aan te gaan en ik ging in de logeerkamer op bed zitten en ik pakte de reupdoek en sloot die doek in mijn armen. Zijn frequenties zaten echt in die ‘doek’ want toen ik dat deed voelde het alsof ik hem een knuffel gaf en de tranen stroomden over mijn gezicht. Wat een ontlading was dat en ik voelde de frequenties ook vrij komen. De doek voelt nu meer neutraal en ik kan er nu naar kijken zonder te breken.

Een ander voorbeeld heeft zich voorgedaan met mijn tarot kaarten. Vaak zeiden mensen dat je bepaalde sacred dingen, zoals tarot kaarten, maar ook zoals je rapé pijpje, beter niet kan uitlenen. Om eerlijk te zijn interpreteerde ik dat als overdreven. Ik deelde altijd van alles, ik gaf mezelf er nog bij weg. Dat was voor mij een normale gang van zaken. Ik herinner me nog een keer op school toen ik aan een klasgenoot een slokje fanta vroeg en ze zei ‘nou liever niet’ dat ik daar heel vreemd van opkeek. Is dat ook een optie? Om weerstand te voelen bij het delen van iets? Ik was toen nog zo grenzeloos als het maar zijn kon, dit was echt nieuw voor mij.

Maar zoals bij alles in dit Universum, krijg je als je iets nog niet begrijpt, vroeg of laat wel een creatie die maakt dat je het gaat begrijpen en dat is dus ook gebeurd! Ik had mijn tarotkaarten aan iemand uitgeleend en diegene had jan en allemaal ermee aan de haal gelaten. Toen ze weer terug kwamen zat er zo’n giftige energie in de kaarten, ik kon er niets meer mee! Dit waren mijn kaarten niet meer!

Eerst schoot ik in de slachtofferrol en gaf ik mezelf op mijn kop met van die slachtofferrol gedachten (waarom heb ik mijn kaarten uitgeleend, dat had ik niet moeten doen, je kent het wel :p). Daarna werd ik erg verdrietig, omdat ik erg krap bij kas zat en niet zomaar even nieuwe kaarten kon bestellen, daarna werd ik soort van boos op degene aan wie ik ze had uitgeleend, omdat er zo onzorgvuldig mee was omgegaan, waarna ik binnen een paar seconden besefte hoe hypocriet dat was omdat ik er zelf onzorgvuldig mee was omgegaan door ze uit te lenen. En toen die kinderachtige emotionele reactie gaande was besloot ik aan mijzelf om hulp te vragen om op die manier creatief in plaats van reactief met de situatie om te gaan.

Waarom had ik dit zo gecreëerd en hoe kan ik er het beste mee om gaan? Had ik nieuwe kaarten nodig en was het de bedoeling dat ik die gewoon zou bestellen? Of was het de bedoeling dat ik in het gevoel van de trigger zou gaan om helder te maken waarin ik werd geraakt? Ik hoorde dat dat beide niet het geval was, dat de trigger een aspect aanraakte waar ik al mee bezig was en me dus al bewust van was en dat ik daar dus nu niet in hoefde te gaan en dat dit zo gecreëerd was om te leren hoe ik de kaarten weer mijn eigen kon maken. Dus ging ik zitten aan tafel met die stapel tarotkaarten en gaf ik me over aan de leiding van mijn ziel.

Mijn ziel zei maak maar verbinding met de kaarten en de energie die erin zit en laat het maar in je op gaan. Dit was een beetje tegennatuurlijk, omdat de eerste neiging toen ik de kaarten voor het eerst weer in handen had en ik die energie voelde die erin zat, was dat ik ze juist van mij af wilde gooien(dat heb ik volgens mij ook letterlijk gedaan), maar ik luisterde braaf en deed wat mijn ziel suggereerde. De giftige energie liet ik helemaal in mijn opgaan/ik absorbeerde het in mijn energieveld. En toen hoorde ik laat het nu maar weer los en wat er toen gebeurde was niet bepaald charmant. Toen ik die energie ging loslaten/ontladen kwamen er hele vreemde geluiden uit mij. Iets wat leek op een combinatie van boeren en kokholzen. Ik zou het met geen mogelijkheid meer na kunnen doen haha. Maar wonder boven wonder, de energie was helemaal weg! Uit mij en uit mijn kaarten – retour afzender? – en ik had mijn tarotkaarten dus energetisch weer terug geclaimd. 🙂

Het is wel bijzonder dat bepaalde frequenties in voorwerpen kunnen gaan zitten en interessant om verder uit te vogelen wanneer dat dan precies gebeurd. Waarom heb ik mijn kaarten vaker probleemloos uitgeleend en is die energie er nu ineens in blijven zitten? Of is het wel vaker zo gebeurd, maar werd ik me er nu pas bewust van?

Ik zou denken dat het vooral gebeurd als iemand ergens aan gehecht is, want dan legt iemand energetisch iets in een voorwerp. Een voorbeeld hiervan wat in mij opkomt is als kinderen een knuffel hebben gekregen bij het overlijden van bijvoorbeeld een oma die heel dichtbij stond. Die knuffel is dan symbool gaan staan voor degene die overleden is. Omdat een kind soms bewust niet beseft wat er gaande is kan het voorkomen dat een kind helemaal niet huilt als een dierbare is overleden, maar als het kind dan de knuffel kwijtraakt dan breekt de hel los. Een kind kan dan helemaal hysterisch worden en dat is dan alle onderdrukte pijn van het verlies van dus bv. de oma die dan loskomt. Omdat het kind die pijn in de knuffel heeft gestopt.

Maar ik neem aan dat de mensen die met mijn tarotkaarten hebben gekloot daar niet aan gehecht waren. Dus dan zal het meer komen doordat iemand niet vanuit zijn/haar ziel verbonden is met de kaarten, maar vanuit een schaduwkant of bezetenheid waar diegene zich niet bewust van is – en wat diegene dus niet owned en bij zichzelf houdt – de kaarten hanteert en deze energie op die manier als het ware in de kaarten legt en de kaarten dit dus weer op magische wijze gaan dragen. Natuurlijk is dat wel hoe tarotkaarten werken, door er een vraag aan te stellen leg je er ook energie in die voortkomt uit je onderbewustzijn en geven ze/manifesteer je een antwoord. Maar die energie blijft meestal niet hangen, omdat je er mee in verbinding staat en het naar buiten brengt en iemand het antwoord dat bij de energie hoort ontvangt en het op die manier dus bewust wordt gemaakt en in beweging is.

Wanneer komt energie dan vast te zitten in een voorwerp en waarom? Net zoals bij kristallen, die absorberen ook energie en willen ook op een gegeven moment ontladen worden. Wanneer en waarom absorberen voorwerpen energie en hoe werkt dit wetenschappelijk en wat is er voor nodig om dit weer los te laten?

Het is me allemaal nog niet volledig helder. Maar wilde de inzichten die ik tot nu toe hierover heb wel alvast delen. Persoonlijk denk ik dat het vooral te maken heeft met bewustwording. Aspecten die onbewust zijn worden geprojecteerd op voorwerpen en mensen en op die manier worden frequenties op andere mensen of in voorwerpen gedumpt. Door bewust te worden en weer te integreren met deze onbewuste delen ga je ze weer ownen en kan dat wat vast zit in beweging komen en dus weer gaan stromen. Op die manier kunnen we andere mensen en dus ook voorwerpen bevrijden. 🙂

Als de artikelen op deze website van waarde voor je zijn en je kan wat missen, zou je me enorm steunen door af en toe eens een donatie te doen. https://dualityrise.com/doneren/

Wil je graag via de e-mail een melding krijgen als er iets nieuws wordt geplaatst op dualityrise.com en op de hoogte blijven van andere ontwikkelingen? Stuur dan een mailtje met ‘aanmelding mailinglist’ in de onderwerpregel naar dore@dualityrise.com

Je kan me ook volgen op instagram; https://www.instagram.com/dualityrise/