Frequentie uitwisselingen deel 2: Een geheim dat wat teweeg heeft gebracht

Enige tijd geleden vertelde iemand mij een geheim. Een geheim dat ik liever niet ter ore was gekomen. Een geheim dat me zwaar op de maag viel en een effect op mij heeft gehad. Toch ben ik achteraf wel dankbaar dat dit geheim op mij is geland, omdat het me tot inzichten heeft gebracht. Dit artikel gaat over een geheim dat wat teweeg heeft gebracht. 🙂

Een vriendin van mij vertelde mij een geheim dat ging over iemand die ik ken en wat zij weer van een andere vriendin te horen had gekregen. Ik vond het best apart, omdat de vriendin die dit geheim aan mij doorgaf, iemand is die normaal gesproken extreem goed is in het bewaren van geheimen. Het is atypisch voor haar om iets door te vertellen, wat eigenlijk geheim had moeten blijven.

Toen ze me dit vertelde voelde het ook niet als een bewuste keuze om dit met mij te delen. Meer alsof het er gewoon uitfloepte, alsof het haar (onbewust) zwaar viel om dit te bewaren en het uit haar systeem wilde en ze dit zo weglekte. Om eerlijk te zijn voelde het alsof het op mij gedumpt werd.

Meteen toen ik dit geheim mijn systeem binnenkwam had ik er geen goed gevoel bij. Ik ben normaal heel erg geïnteresseerd in andere mensen en extreem nieuwsgierig naar van alles en nog wat. Maar dit had ik liever niet willen weten.

Het geheim ging over iemand die ik ken, waar ik een zeer onprettige ervaring mee heb gehad en waar ik liever niet aan denk. Diegene scheen een hele traumatische ervaring te hebben meegemaakt en had dat in vertrouwen aan iemand verteld. Diegene had dat weer in vertrouwen aan mijn vriendin verteld en mijn vriendin had het weer in vertrouwen aan mij verteld.

Ongewild gingen mijn gedachten toch regelmatig naar de persoon waar het geheim over ging en over de traumatische ervaring die deze persoon had meegemaakt. Ik wilde hier helemaal niet mee bezig zijn!

Vervolgens sprak ik weer iemand die de persoon waar het geheim over ging ook kent en dit was al weer een hele lange tijd nadat het geheim mij ter ore was gekomen. En verrek, ik floepte het er gewoon uit. Ik vertelde dit geheim vanuit de juiste intenties. Ik dacht misschien wilt deze persoon er wel zijn voor diegene, want ik wist dat ik dat na wat er allemaal tussen mij en diegene is gebeurd, het niet mogelijk was om er voor die persoon te kunnen zijn. Hierin voelde ik een duidelijke grens. Ondanks alles voelde ik wel compassie. Ik handelde vanuit compassie.

Maar het bizarre was, dat ik totaal was vergeten dat het om een geheim ging. Dit is echt niets voor mij. Als iemand mij iets verteld en erbij zegt dat ik het echt aan niemand mag vertellen, dan onthoud ik dat altijd. Ik heb wat dat betreft echt een heel goed geheugen. Ik heb echt nog nooit eerder iets doorverteld wat ik niet mocht doorvertellen.

Maar ik kon me dus echt helemaal niet meer herinneren dat er aan mij verteld was dat ik het niet mocht doorvertellen. Toen de persoon van wie ik het geheim te horen had gekregen mij eraan herinnerde dat ik dat dus niet door had mogen vertellen, toen reageerde ik nog met ‘Maar waarom heb je dat er dan niet bijgezegd?’ Waarop die persoon zei dat ze dat er nadrukkelijk bij had gezegd! En er idd iets begon te dagen dat ze dat wel had gedaan!

Dagenlang liep ik met een schuldgevoel rond. Ik had iemands vertrouwen gebroken en dat is helemaal niets voor mij en nu lag deze informatie bij iemand anders, die wel eens in contact zou kunnen komen met de persoon waar het geheim over ging en dan zou het allemaal uitkomen.

Om de 1 of andere reden, bleef het me maar dwarszitten. Dus ging ik zitten met mezelf om mezelf om guidance te vragen. Waarom had ik dit zo gemanifesteerd voor mezelf en wat kon ik eraan doen om dit los te laten? Langzaam maar zeker begon er helderheid te komen.

Wat ik doorkreeg was dat het geheim over de persoon in kwestie een leugen is. Dit heb ik indirect bevestigd kunnen krijgen, door dit te toetsen. En dat is natuurlijk ook heel erg logisch – echt best wel stom van mezelf dat ik er niet eerder op gekomen was – omdat de persoon waar het geheim over gaat een pathologische leugenaar is. Ik wist niet dat het liegen van deze persoon zo ver ging, maar dat hoorde ik weer van een vriendin die als huisgenoot met hem heeft samengewoond. Het zou in mij niet snel opgekomen zijn dat iemand in staat is om over zoiets te liegen, omdat ik zelf niet zo in elkaar zit. En de persoon waar het geheim over ging ken ik ook niet zo goed. Ik heb 1 korte nare ervaring meegemaakt met deze persoon en op dat moment is de connectie meteen tot een einde gekomen.

Nadat ik dit had doorgekregen, bleef de ironie van de hele situatie maar door mijn hoofd sproken. ‘ ik heb gewoon iemands vertrouwen gebroken, doordat ik een leugen niet geheim heb gehouden’. Op basis van die, zich steeds herhalende zin in mij, kwamen er nog meer inzichten door. Ik hoorde dat de frequenties van een leugen giftig zijn en dat het dus slecht voor je gezondheid is om een leugen als geheim te bewaren. Het gaat tegen alle natuur wetten in.

Dit verklaarde ook waarom het geheim me meteen zwaar op de maag viel en waarom mijn vriendin dit weglekte, zonder dat ze daar een keus in leek te hebben. Een leugen wil ontmaskerd worden en aan het licht komen, dat is de natuurlijke weg van een leugen.

Wat ik ook hoorde was dat een leugen voortkomt uit een wond en dat zodra mensen erin gaan geloven, ze niet alleen een synthetische/valse werkelijkheid in stand houden, maar ze ook de pijn gaan dragen van de persoon waar de leugen vandaan komt. Het wordt dus schadelijk op het moment dat je een leugen bewaard, maar er niet bewust van bent dat het een leugen is. Als je erin gaat geloven, ga je deze valse werkelijkheid voeden en sta je onder grip van het overlevingsmechanisme/de schaduw van de persoon die de leugen inzet om haar/zijn eigen pijn te onderdrukken.

En mijn frequenties van compassie werden als het ware via mijn aandacht die op synthetische/onnatuurlijke wijze naar de persoon toegezogen werd, weer van mij afgepakt. Dit is dus ook een doel van de leugen, om op een valse manier aandacht te zuigen en dus indirect via een ander te verkrijgen wat diegene eigenlijk van zichzelf nodig heeft. Liefde en aandacht voor de wond waar de leugen uit geboren is.

Vervolgens begon het me helder te worden dat de schuld die ik voelde, niet mijn schuld was, maar hoorde bij de pathologische leugenaar in kwestie. Ik voelde ook meteen wat me te doen stond om dit verder op te lossen. Ik vertelde aan de vriendin aan wie ik het geheim per ongeluk had doorverteld, dat het om een leugen ging en prikte de valse werkelijkheid als een soort bubbel door op die manier. Ik voelde instant een opluchting. Vervolgens liet ik de schuld los door te beseffen dat het niet bij mij hoort en me er dus niet meer mee te identificeren. Ik voelde het uit mijn systeem vertrekken.

De frequenties die ik onbewust op me had genomen gingen op die manier retour afzender. Wat voor effect zou dat hebben op de persoon in kwestie? Ik kan er alleen maar naar gissen, omdat ik niet in contact sta met deze persoon. Maar ik weet wel zeker dat het een bepaald effect heeft en een bepaalde confrontatie teweeg brengt, die deze persoon heeft geprobeerd te ontlopen door het pathologische liegen. Als energie eenmaal bewust is gemaakt en dus is gezien en dan weer terug gaat, kan de energie niet meer als onbewuste informatie terug. Dat is wel wat ik doorkrijg.

Verder heeft het ook veel inzichten opgeleverd, over hoe de matrix en dus de synthetische/valse werkelijkheid waar we in leven in stand blijft en dus de reden dat er zoveel misleiding plaats vindt. Het hele principe van gaslighting is dus niet alleen maar bedoeld om verwarring te zaaien en ons vertrouwen te breken.

Het is ook bedoeld om ervoor te zorgen dat we een synthetische/valse werkelijkheid in stand houden, door erin te geloven. Door erin te geloven en erin mee te blijven gaan, dragen we ook de pijn en de schuld van degenen die aan de macht zitten en deze leugens het leven in roepen. We blijven vast zitten in een giftige werkelijkheid en ziek worden van frequenties die ons niet eens toebehoren.

De enige manier om hieruit te breken is onze eigen schaduw facen en wonden helen, zodat we dit niet meer op ons nemen! Maar het verklaard ook waarom het soms juist vruchtbaar is om het wel op ons te nemen, door onszelf even te verliezen in een misleiding. Zodat we bepaalde energie bewust maken en door dit te doorzien en weer los te laten we helpen de matrix af te breken! Dit is het principe van het transmuteren van energie!

Wat een geheim wel niet teweeg kan brengen. 🙂

Wil je graag via de e-mail een melding krijgen als er iets nieuws wordt geplaatst op dualityrise.com en op de hoogte blijven van andere ontwikkelingen? Stuur dan een mailtje met ‘aanmelding mailinglist’ in de onderwerpregel naar dore@dualityrise.com

Je kan me ook volgen op instagram; https://www.instagram.com/dualityrise/